yargı (öğrenci evi ümitköy)

İnsanlar en çok neden korkar biliyor musun?

Anlam veremediklerinden.

Anlam veremediğimiz zaman yargılamaya başlarız.

Bulunduğun yere dikkat edeceksin. Bulaşıkları yıkarken fark ettim, 100 numarada ise yazmaya başladım. Kurgulanan şu hayatın her saniyesini dondursak, kare kare, baksak en ince ayrıntısına kadar; benim pencereyi açarken birinin gelip arkadan el hareketi yapmasına istinaden çaydanlığın mutfakta yüksek derece kaynamasını müteakip odamda pause da bekleyen film, öğrencilik hayatım bundan ibaret. Her şey sifonu çekmeye kadarmış.

Hayat bekle beni, biraz daha ıkınayım geliyorum. Beklemenede kusura kalma bu teknolojik zımbırtılar sebep oluyor aslında, yazmaya da bu kötü alışkanlığı adet edindiğim için devam ediyorum zaten, şimdi biz öğrenciyken şöyle iyiydik böyle ders çalışırdık vizede 80 finalde 90 çakardık gibi aslı astarı olmayan havalı cümleler kuracaksanız kaybolun burdan, kötü hava için özür dileyerek, devam etmek fiilinin en afili cümlelerde kullanılan bir sürmenaj, sürmenajında unutulmuşlukların unutulamayan unutkanlığı olduğuna inanıyor, inanmayı karmaşık fizyotermonolojimize kabul ettirilmeye çalışılan anlam veremediklerimizden sayıyorum. İşte bu yüzden yargılıyorum. Gitmiyorum… Hala burdayım, yarım dönem uzadı sadece. 22.08.2009

http://www.gagori.com

#surmenaj #yargı #öğrencievi #teknoloji #benimgagorikpsikopatolojim

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s